Aparte, unieke en hilarische shows op Stukafest

Uitgaan

9 Feb 2012
reageer
Leonie Tavenier, Dichtbij redacteur

TILBURG – Een festival in studentenkamers. Dat is Stukafest. In elke kamer een ander soort optreden, variërend van muziek tot dans en van poëzie tot cabaret. Tilburg dichtbij koos 3 optredens uit en ging woensdagavond kijken bij zangeres Sandy Dane, het dansoptreden van Che-sel-lüch en cabaretier Ronald Snijders.

Het eerste optreden is in de woonkamer/keuken van het studentenhuis aan de Akkerstraat. Bewoonster Marijn, een meisje met groene haarpunten, deelt enthousiast bier, wijn en fris uit, achter een zelfgemaakte bar. “Op Facebook zag ik een tijdje terug een bericht voorbij komen, dat Stukafest op zoek was naar studentenkamers voor het festival. Het leek mij hartstikke leuk, dus ik heb me meteen opgegeven.”

Peace, love & icecream
Aan de andere kant van de ruimte bereidt zangeres Sandy Dane met haar gitarist en bassist zich voor op de show van 30 minuten. “We hebben al zo’n 250 huiskamerconcerten gedaan, dus dit is niks nieuws”, vertelt de zangeres. “Soms doen we zelfs 4 optredens op 1 dag. Het voordeel van de 3 optredens die we vanavond geven, is dat we niet van locatie hoeven te wisselen!”

Als de show begint, staan 18 bezoekers in het kamertje gepropt. Helemaal zuiver zingt Sandy nummers als ‘Beautiful & Ugly’, ‘Peace, love & icecream’ en ook een cover van ‘Accidently in love’. Het publiek is rustig, maar aan de glimlach op menig gezicht is te zien dat er genoten wordt.

Ich will noch ein bisschen Tanzen!
Ronde 2 vindt ook plaats in een woonkamer. De bewoners van het huis bieden hun woonruimte al voor het 3e jaar op rij aan voor deze unieke optredens. De halve woonkamer is afgezet met een ‘Do not enter – Party zone’ afzetlint, met daarachter een feestelijke tafel. Plots gaat de muziek van start en een blond meisje in een knalroze jurk loopt de kamer binnen. Enthousiast begint ze bekertjes champagne, blokjes kaas en feesthoedjes uit te delen.

“Ik probeer de Hollandse feestmentaliteit op een grappige manier uit te beelden”, vertelt Katja Heitmann, choreograaf van Che-sel-lüch. “Je ziet hier hoe 1 persoon helemaal losgaat.” En dat doet de danseres ook. Het publiek kijkt lachend toe hoe ze de polonaise danst, een drankje drinkt, wat eet, flirt, en nog een drankje drinkt. Langzaam maar zeker herken je het beeld van iemand die te veel gedronken heeft. Tegen het einde rolt ze wild over de grond op het liedje ‘Nein mann’ en propt ze servetjes in haar mond. “Nein mann, Ich will noch nicht gehen! Ich will noch ein bische Tanzen!” schreeuwt ze luidkeels. De danseres blijft zo goed in haar rol dat ze het publiek zelfs weet te shockeren.

Het nieuwe nummer van Marco Borsato
“Als mensen tijdens deze lezing willen zwemmen, dan mag dat, als je maar niet de mensen nat maakt die niet willen zwemmen”, zegt Ronald Snijders op serieuze toon. In deze derde ronde presenteert de cabaretier een soort van nieuwsuitzending genaamd ‘Binnenland 1’ waarbij hij op zijn eigen manier grappige nieuwsfeitjes en complete onzin brengt.

Het hele publiek geniet, een groepje vriendinnen komt zelfs niet meer bij van het lachen. “Ik probeerde me echt in te houden”, zegt 1 van de meisjes, “maar ik moest gewoon zo hard lachen. Dit was geniaal!”

Tussendoor doet Snijders steeds de aankondiging dat hij het nieuwe nummer van Marco Borsato zo gaat presenteren. Dit maakt de toeschouwers nieuwsgierig. “En dan nu het moment waar jullie allemaal op hebben gewacht. Het nieuwe nummer van Marco Borsato! Dat is: 06256…” Gelach overstemt de cabaretier meteen. Bij zijn afsluiting wordt hij enthousiast toegejuicht en bedankt.